Skala Beauforta

Skala Beauforta służy do empirycznego pomiaru intensywności wiatru, opartego głównie na stanie morza i rodzaju fal.

Należy pamiętać, że rodzaj fali i użyta do jej określenia wysokość odnosi się do stanu na pełnym morzu.

Zasadniczą jej cechą jest możliwość oceny siły wiatru na podstawie obserwacji powierzchni morza lub obiektów na lądzie, nie są więc potrzebne do tego przyrządy pomiarowe.

B m/s Nazwa wiatru Wpływ wiatru na morze
0 0 - 0,2 cisza tafla wody lustrzana
1 0,3 - 1,5 powiew drobna, łuskowata fala, zmarszczki
2 1,6 - 3,3 słaby wiatr drobna, krótka fala o szklistych grzbietach
3 3,4 - 5,4 łagodny wiatr krótka fala o szklistych grzbietach, sporadycznie pojawia się piana
4 5,5 - 7,9 umiarkowany wiatr na grzbietach fal tworzy się piana, słychać plusk
5 8,0 - 10,7 świeży wiatr gęste, białe grzebienie na falach, poszum morza
6 10,8 - 13,8 silny wiatr tworzą się grzywacze, wysoka fala, szum morza
7 13,9 - 17,1 bardzo silny wiatr piana układa się w równoległe pasma, głośny szum morza
8 17,2 - 20,7 sztorm wysokie, długie fale, pasma piany wzdłuż kierunku wiatru
9 20,8 - 24,4 silny sztorm fale i pasma piany, urywany ryk morza
10 24,5 -28,4 bardzo silny sztorm morze białe od piany, fale przelewają się, ryk morza
11 28,5 -32,6 gwałtowny sztorm wiatr zrywa wierzchołki fal, pył wodny
12 >36,9 huragan kipiel wodna, huk morza, ograniczona widzialność
Francis Beaufort, irlandzki hydrograf, oficer floty brytyjskiej, utworzył skalę w 1806. Początkowo skala nie określała prędkości wiatru lecz wymieniała ilościowe cechy od 0 do 12 określające sposoby w jaki powinny pływać żaglowce - od wystarczające, aby mieć sterowność do taki, przy którym "płótna" nie mogą wytrzymać. Skala stała stała się standardową w zapisach dzienników okrętowych floty królewskiej w końcu lat 1830.

Skala została zaadaptowana do użytku na lądzie w latach 50-tych XIX wieku, gdy jej wartości posłużyły do cechowania liczby obrotów anemometrów. Taka skala została zestandaryzowana dopiero w 1932 i od tego czasu zaczęła wchodzić do użytku w meteorologii. W czasach współczesnych skala została rozszerzona i huraganom są przypisywane stopnie od 12 do 16, określane przez skalę Saffira-Simpsona, której kategoria 1. odpowiada 12. stopniowi skali Beauforta, kategoria 2. - 13. itd. Kategoria 1. skali Fujity opisującej tornada, również zaczyna się od 12. stopnia skali Beauforta.